Gisteren heeft mijn lief haar eerste EMDR sessie gehad. Het is heel erg goed gegaan! Ik ben zoooooo trots op haar! Ze heeft het toch maar mooi gedaan!Ik moet zeggen dat ik er in het begin enorm tegenop heb gezien.Aan de ene kant heb ik steeds het gevoel gehad dat het dxe8 therapie zou zijn voor mijn lief, aan de andere kant was ik ontzettend bang om weer een traject in te slaan waarbij ik mezelf zou kunnen voorbijlopen om er voor haar te zijn.We hebben het er uitgebreid over gehad en kwamen tot de conclusie dat het nooit meer erger zou kunnen worden als dat het ooit geweest is. Dat is dus een opluchting voor me, om te weten dat ik het hoe dan ook aankan.De eerste dagen na zo’n sessie kunnen heel heftig zijn namelijk. Door de EMDRhulpverleners is een vangnet geregeld, dat als er iets nodig mocht zijn op medisch gebied, ze altijd, dag en nacht, terecht kan. Onze spiksplinternieuwe huisarts is overdag bereikbaar, ‘s nachts is er de huisartsenpost die op de hoogte is gesteld. Vannacht heeft mijn lief wat onrustig geslapen, en tot nog toe is dit alles. Heerlijk gewoon!Ze is ook gewoon naar haar werk gegaan vanochtend. Ik ben benieuwd hoe dat nu gaat…….

Afgelopen zondag voelde ik het al. Een dikke, pijnlijke keel en benauwd. En ja hoor, ziek!
Ik lig al “lekker” twee dagen in bed te hangen.
Morgen heb ik de hele dag les in Nijmegen, en daar ga ik wel naartoe. Dat wil ik niet missen namelijk. Met een paar paracetamolletjes moet dat te doen zijn volgens mij. Dan kruip ik donderdag wel weer mijn bedje in als dat nodig mocht zijn.